══════════
(*1) Z innych miejsc Bożego Słowa wiemy dodatkowo, że są pewne warunki takiego odpuszczenia, do których należą przede wszystkim: (1) opamiętanie się (gr. metanoia – całkowity zwrot w myśleniu i życiu) oraz (2) zgodzenie się z Bogiem co do Jego poglądu na grzech (gr. homologeo, które często jest tłumaczone jako „wyznanie” grzechu). Więcej w Komentarzu NPD → Wyznanie grzechu.
(*2) Gr. TO PNEUMA TO HAGION.
(*3) Większość przekładów nie uwzględnia specyficznego czasu greckiego (aorystu), który został tu użyty, ten zaś wskazuje na trwające konsekwencje wydarzenia mającego miejsce jeden raz w przeszłości. W Biblii znajdujemy potwierdzenie tego, że jeśli nawet ktoś początkowo bluźnił przeciwko świadectwu Bożego Ducha, które jest zawarte w Chrystusie, ale później się opamiętał i w pokorze poddał się Chrystusowi, uznając Go za swego PANA i Zbawiciela, otrzymał przebaczenie. Miało to miejsce na Golgocie. Jeden z ukrzyżowanych z Jezusem bandytów najpierw Mu bluźnił, lecz w końcu się opamiętał (por. Mt 27,44; Mk 15,32; Łk 23,39-43), a Jezus, uznając prawdziwość jego opamiętania się (gr. metanoia), obiecał mu wejście do Raju (stan pośredni w drodze do Królestwa Bożego).
(*4) Pycha i odrzucenie Bożej woli jest odwiecznym grzechem fundamentalnym. Tego grzechu dopuścił się szatan i do tego samego zwodzi innych.
