Synu człowieczy, przekaż jeszcze swojemu ludowi, że dobre uczynki człowieka uznanego za sprawiedliwego nie gwarantują mu ocalenia, jeśli powróci do wcześniejszej postawy buntu i grzechu. Tak samo złe czyny człowieka nieprawego nie zgubią go na wieki, jeśli się opamięta i odwróci od tego, czego się dopuszczał. Zapamiętaj, że nikt wcześniej uznany za sprawiedliwego nie ocaleje, jeśli powróci do nieprawości! Jeśli uznam kogoś za sprawiedliwego i obiecam mu wiekuiste Życie, a on, myśląc sobie, że już ma zagwarantowane zbawienie, zacznie grzeszyć, to moje wcześniejsze uznanie go za sprawiedliwego i wszystkie jego dobre uczynki pójdą w niepamięć, zaś on sam poniesie Śmierć wieczną. A jeśli zapowiem nikczemnikowi, iż czeka go pewna wieczna Śmierć, lecz on się opamięta i odwracając się od swych grzechów i nieprawości, zacznie postępować w sprawiedliwy sposób, czyniąc to, co jest prawe i słuszne – na przykład zwróci dłużnikowi nielegalnie przyjęte zabezpieczenie, odda, co ukradł, i przestanie czynić zło oraz zacznie żyć w prawy sposób – z pewnością otrzyma wiekuiste Życie, a Śmierć wieczna go nie pochłonie. Tym, którzy się opamiętali i odwrócili od dawnego grzechu, nie wytknę ich wcześniejszej nieprawości, ponieważ zaczęli czynić to, co jest słuszne i prawe. Tacy z pewnością otrzymają wiekuiste Życie.
