Ga 5,1-6 (NPD)

Zaś tym, który wyzwolił(*1) nas spod zniewalającego przekleństwa Prawa religijnego(*2), abyśmy żyli w wolności od grzechu, jest Chrystus! Trwajcie więc w Nim i nie pozwalajcie nakładać sobie ponownie jarzma niewoli. A wszystkich, którzy swą nadzieję i zaufanie pokładają w celebrowaniu obrzędów religijnych typu obrzezania(*3), ja Paweł, stanowczo ostrzegam: Chrystus wam w niczym nie pomoże! Uroczyście oświadczam, iż każdy, kto rozpoczyna praktykowanie religijnych ceremonii typu obrzezania, bierze na siebie obowiązek wypełnienia całego Prawa Mojżeszowego, w jego najkompletniejszej formie(*4)! A jeśli uważacie, iż zostaniecie przez Boga uznani za sprawiedliwych, dlatego, że przestrzegacie religijnych rytuałów i ceremonii, znaczy to, że już odłączyliście(*5) się od Chrystusa! Wypadliście z łaski(*6)! My jednak, ufnie polegając na Bogu, w głębi ducha wyczekujemy obiecanego nam uznania za sprawiedliwych w Chrystusie. Bo w Chrystusie Jezusie żadne praktyki czy ceremonie religijne – jak na przykład obrzezanie – ani jakiekolwiek religijne symbole czy ich brak, nie mają kompletnie żadnego znaczenia. W Nim bowiem liczy się tylko ufność złożona w Bogu, która realizuje się w ofiarnej postawie miłości(*7).

══════════

(*1) Chodzi o wolność od rytualnych przepisów Prawa.

(*2) Por. Ga 3,13.

(*3) Dosł. „poddaje się obrzezaniu”. Obrzezanie dla Żydów jest do dziś kluczowym obrzędem religijnym, który reprezentuje zasadnicze cechy ceremonializmu religijnego.

(*4) Por. Jk 2,10 oraz Jk 4,17.

(*5) Użyte tu greckie słowo katargeo oznacza również zwolnienie od związku z kimś, unieważnienie związku, obrócenie czegoś w niwecz. Apostoł podkreśla, że takie oddzielenie może nastąpić tylko i wyłącznie z inicjatywy człowieka i tylko przez działanie jego samego. Bóg pragnie zbawienia każdego człowieka (por. 1 Tm 2,4), ale nigdy nie czyni tego wbrew woli człowieka. Każdy człowiek, tak jak ma wolność przyjęcia Bożej łaski, tak również sam może się z niej wyłączyć.

(*6) Paweł silnie akcentuje rozłączność działania Prawa i łaski. Podobnie ma się rzecz z człowiekiem skazanym na śmierć. Jeśli złoczyńca odrzuca akt łaski darowujący mu życie, i z uporem twierdzi, że w oparciu o przepisy prawa, udowodni sądowi, że jest niewinny, to niechybnie czeka go śmierć wg litery tego prawa. Obraz nakreślony przez Apostoła odnosi się do aktu Bożego ułaskawienia, które jest dostępne tylko i wyłącznie w Chrystusie. Prawo Mojżeszowe nigdy nie otrzymało nawet cienia mocy zbawienia kogokolwiek. Świadomość tego jest kluczem do zrozumienia wywodu Pawła.

(*7) Gr. agape to wzorowana na Bogu życiowa postawa czynienia dobra także tym, którzy na to dobro wcale nie zasługują. Jest to jedyny znak, po którym można zweryfikować czy osoba przyznająca się do Chrystusa rzeczywiście do Niego należy. Żadne inne „znaki”, emblematy czy deklaracje tego nie potwierdzają.